Psihoterapija i savetovanje predstavljaju oblike psihološke pomoći. Osnovna razlika je u složenosti terapijskog
pristupa i širini delokruga primene. U praksi se njihove usluge i oblast rada vrlo često poklapaju.
Savetovanje podrazumeva rad na konkretnim problemima koji stvaraju poteškoće u svakodnevnom
funkcionisanju kao što su učenje, međuljudski odnosi, komunikacija, anksioznost, depresija,..itd. Može biti i
samo informativnog karaktera ali ne ulkjučuje davanje gotovih saveta, već klijent uz razgovor sa savetnikom,
samostalno donosi odluke koje su za njega relevantne. Po pravilu najčešće traje kraće-od svega par seansi do
desetak susreta.
Psihoterapija se smatra složenijim oblikom psihološke pomoći jer po potrebi uključuje i dublju analizu i
resruktuiranje ličnosti i ponašanja. Može po potrebi trajati vrlo dugo i obuhvatati rad sa težim psihičkim
problemima i poremećajima (npr. opsesivno-kompulsivi poremećaj-OKP, posttraumatski stresni poremećaj-
PTSP, rane traume, promena ranih odluka, analiza životnog scenarija, traganje za smislom egzistencije,..itd.).
Pored toga, psihoterapija se uspešno koristi i kod osoba kojima je cilj promena u kvalitetu života, u korišćenju
ličnih potencijala, u većoj spontanosti, kreativnosti i ličnom razvoju.